Thursday, May 1, 2014

தேவி ஜகாவின் கவிதை - 56 & 57 & 58 என் அம்மாச்சியின் கவிதைகள்

                                                     பூமித்தாய்

                                  பூமியைத் தாய் என்றுரைத்தல் சரியே
                                  பூமா தேவியே பொருமையாய் மாநிலத்தைத் தாங்க
                                  பூமித்தாய் பச்சைத் தாவரங்களை வாரி வழங்க
                                  பூமியே புகலிடமாய் பல உயிர்கள் வாழப்
                                  பூமித்தாய் பெருந்தெய்வமென உயர்ந்து நின்றாள்.

                                       
                                                         கடல்
 
                                     கடல்பெரிது கடல்பெரிது
                                     என்றுரைக்கக் கேட்டதுண்டு!
                                     கடல் அலைகள் கரைமீது வந்து மோதும்போது
                                     கடலோரம் நின்று நாங்கள் கண்டு வியந்ததுண்டு;
                                     கடல் ஓயும் கடல் ஓயும்
                                     எனகாத்து நிற்பவரும் உண்டு;
                                     அலை ஓய்ந்து கடலாட
                                     நினைப்பவரைப் பார்க்க
                                     அவர் வாழ்வில் எதிர் நீச்சல் தெரியாமல்
                                     தவிக்கும் நிலை கண்டோம்
                                     அலைகள் நம்மைப் பார்த்துச் சொல்லும்
                                     சேதி ஒன்று உண்டு
                                     அது அலை அலையாய்
                                     வாழ்வில் பல நிகழ்ச்சிகளும்
                                     இன்ப துன்பம் வந்துபோகும் என்பதாகும்.


                                                          வேலா        
                               
                                       நீக்கமற நிறைந்திருக்கும்
                                       நீலமயில் வேலா;
                                       நேர்க்குமிழிக் குளந்தனிலே
                                       நீ பிறந்தாய் தாமரையில்;
                                       கார்த்திகைப் பெண் பெற்ற
                                       பார்புகழும் வேந்தே;
                                       பாலகனாய் வந்து என்னைக் காத்திடுவாய்
                                       பார்வதி மைந்தனே உன்னை நான்
                                       வணங்குகிறேன்.  


தேவி ஜகாவின் கவிதை - 54 & 55 என் அம்மாச்சியின் கவிதைகள்

                                                    துணிவே துணை


                                              கற்றவரும் மற்றவரும்
                                              பாரளும் வேந்தரும் வித்தகரும்
                                              செல்வச்சீமானும் பெற்றபின்பே துணிவதனை
                                              வையத்தில் சிறந்திடுவர்.
                                              துணிவே துணையாகும்
                                              சான்றோர் கூறிடுவர்
                                              துணிவின்றேல் விறையமாகும்
                                              தாம் பெற்ற யாவுமே


                                       சொர்க்கத்தைக் கண்டேன்
        
                                      பளிங்கு மாளிகைக் கண்ணாடி
                                      பன்னாட்டுத் தளமாகப்
                                      பன்னாட்டு விமானம்
                                      பளபளக்கும் ஹாங்காங்கில்
                                      பலரும் மதிமயங்க
                                      பறந்து வந்து இறங்க
                                      வறுமையை காணவில்லை;
                                      வறியவர் கூட்டமில்லை;
                                      வருவோர் பார்த்து வியக்கும்
                                      வான்முட்டும் கட்டிடங்கள்;
                                      மாந்தர் அனைவருமே
                                      மாறாது உழைப்பதனால்,
                                      மாறாத செல்வமங்கே
                                      மதியுள்ளோர் மயங்கிடவே!
                                      விரைவு இரயில் உண்டு
                                      விதமான தொலைக்காட்சியதில்
                                      விரைந்தே பாதாளம் செல்லும்
                                      விரைந்து செல்லும் இழுபாதை
                                      விரைதிடலாம் பின் அடுக்குத்தளம்மேலே!
                                      உழைப்பிற்கு முதலிடம்
                                      உடைக்கு மற்ற இடம்
                                      உண்டு எவர்க்கும் பல காலணிகள்!
                                      இவ்வளவும் இருப்பதால்
                                      இவ்விடம் சொர்க்கமாகும்!
                                      இதுவே ஹாங்காங் காகும்
                                      இங்கே வந்து காணீரோ?
                                      கடல் சூழ்ந்த நாடு இது
                                      கப்பலிலும் சுற்றிடலாம்
                                      கிழக்குப் பகுதி நாடு இது
                                      கீர்த்தியுடன் விளங்கிடுது
                                      நேர்த்தியாகச் சீனருமே
                                      நேசமாக வாழுமிடம்
                                      நேசநாடு ஹாங்காங்கை
                                      நேரிலே கண்டிடவே
                                      நேரமது வந்துவிட்டால்
                                      நேராகச் சென்றிடிவீர்.

Wednesday, April 30, 2014

தேவி ஜகாவின் கவிதை - 52 & 53 என் அம்மாச்சியின் கவிதைகள்

                                                   தாலாட்டு

                                       உன்னில் தனித்திறமை
                                       உண்டென்று தினம் உரைப்பேன்
                                       பாவைக்கு பாட்டில் திறமை
                                       பசி தீர்க்கத் தகப்பனுக்குத் தொழில் திறமை
                                       பாட்டனுக்குப் பொருள் சேர்க்கத் திறமை
                                       பசிபோக்கும் அருஞ்சுவை ஆக்க
                                       அன்னைக்குத் தனித் திறமை;
                                       அண்ணனுக்குத் தனித்திறமை
                                       ஆலையில் உற்பத்தியில்
                                       அஞ்சலைக்குத் தனித்திறமை;
                                       அழகிய தாலாட்டில்
                                       பாலகனே உனக்குப் பலதிறமை
                                       பார்த்தே அதில் உயர்ந்துவிடு
                                       பார்போற்ற வாழ்ந்திடுவாய் !   


                                                   தூய்மை
\
                         மனத்தூய்மை வேண்டுமென ஞானி விழைகின்றான்
                         மக்கள் உடல் தூய்மையினை மனம் விரும்பி ஏற்கும்
                         மகளிற் மனைத் தூய்மை செய்வதிலே
                         நாளும் செல்லுமே
                         மாந்தர் செயல் தூய்மை வேண்டுவது
                        அவர் தொழிலே
                         மாநிலத்தில் தூய்மை வேண்டுமெனத்
                         தெய்வம் கருதுவதால்
                         மதிக் கூர்மையுடனே
                         விண்வெளித் தூய்மை செய்திடுவோம்
                         மருந்தின்றி வாழ முதல் நீர்தூய்மை வேண்டும்
                         மனைச்சுற்றம் சூழல் தூய்மை நம்மவர் கையில்
                         மலைச்சாரல் பசும்காடும் தரும் தூயக்காற்றை
                         மதியுள்ளோர் எல்லாம் விரும்புவது தூய்மை
                         மனம் உவந்து நாமும் தூய்மை செய்வோம் வாரீர்!
                   

Tuesday, April 29, 2014

தேவி ஜகாவின் கவிதை - 51 என் அம்மாச்சியின் கவிதைகள்

                                                     இந்திரலோகம்

                                  மலகா இன்று இந்திரலோகம்
                                  மயக்கத்தில் நான் கூறவில்லை
                                  மனிதர் தம் துணையுடனே
                                  மலகாவில் உல்லாசம் பெற்றிடவே

                                  மலகாவும் ஐரோப்பாவில்
                                  மனங் கவரும் பூங்காவாம்
                                  மனிதரும் கடலாட
                                  மாந்தரெல்லாம் கடற்கரையில்
                                  மகிழந்தே வெப்பம் பெற
                                  மனம் மகிழ்ந்து வெயிலில்
                                  மல்லாந்தே படுத்திருக்க
                                  மற்றும்பலர் தோணியில் உலா வர
                                  கப்பல் தனில் தனவான்கள்
                                  காற்று வாங்கி உறங்கிய பின்
                                  காலார மலகாவில் நடந்தே
                                  கடைகண்ணி சென்றிடுவர்
                                  கட்டிளங் காளையரும் பல நாட்டார்
                                  கட்டியணைத்தே துணையுடன் நடமாடக்
                                  காணும் பெண்ணினம் மேற்கத்தியர்
                                  கண்ணுக்கு விருந்தாக பிக்குனியுடன்
                                  கண்டவர் யாரும் காணாது செல்ல
                                  கடைசிக் காலத்தே முதிய ஜோடி
                                  காணக்கிடைக்காத காட்சிகளைக்
                                  காணவிழைந்தே பவனிவந்தனரே;
                                  கடைகளுக்கு அங்கே குறைவில்லை
                                  கடைதோறும் வைரமணி
                                  காலார நடப்போரும் பெண்டிரும்
                                  கண்குளிரக் கண்ட பொருள் பல:
                                  கடல் கொடுத்த முத்துச்சரம்
                                  கலை கொடுத்த தோல் பொருள்;
                                  துணியிலான உடையோடு
                                  மணியிலான ஆபரணமும்
                                  வணிகரிடம்  வாங்கி வர
                                  வாணிபமும் பெருகியதே
                                  தெருவெல்லாம் மதுபானக்கடை
                                  தெரு முழுதும் தங்கும் விடுதி
                                  கடலெல்லாம் கப்பலாம்
                                  கப்பல் வடிவில் மாளிகையும் உண்டாம்.
                                  காண வந்து ஸ்பெயின் நாட்டு மலகாவைக்
                                  காலனற்ற இந்திரலோகமாகக்
                                  காட்டிய நிலை நினைவிலே
                                  காலமெல்லாம் நிழலாடுதே.
           
     

தேவி ஜகாவின் கவிதை - 50 என் அம்மாச்சியின் கவிதைகள்

                                                            கடற்கரை

                                      ஜனசமுத்திரம் நீக்க நிஜமுத்திரம் நோக்கி
                                      நடந்தன கால்கள்
                                     ஆசைதீர அலைத்தேவனின் ஆர்ப்பாட்டத்தில்
                                     லயித்தது நெஞ்சம்
                                     சமுத்திரத் தேவனுக்குத்தான்
                                     எத்துணை அலை மக்கள்?
                                     ஆர்ப்பரித்து அவையும் தாம்
                                     உரைப்பது
                                     தொன்றுணர்ந்தேன்
                                     மெய்ம்மறந்த நிலை விடுத்துத்
                                     தன்னிலை அடந்தவளை
                                     அருகே இளவட்டம் கஞ்சா அடிப்பதைக்
                                     காண் எண்றாள் என்மகள்;
                                     அந்தோ அதுவன்றே மானிடரே
                                     யான் கடற்கரையில் காணவந்தெனச்
                                     சற்று முன்னே செல்ல மேலைநாட்டிலும்
                                     மிஞ்சி தெருவிற்கு வந்த காதல்
                                     ரசா பாசம் கண்டு விரைந்து நடக்க
                                     ஒரு நிறுத்தந்தனில் முதிய கிழவர் பேச்சுக் கூட்டம்
                                     கடற்கரைக்கு அடைக்கலம் எத்துணைவகை என
                                     மனமும் வியந்து போகுது.  
                                     

தேவி ஜகாவின் கவிதை - 49 என் அம்மாச்சியின் கவிதைகள்

                                                  மாரி அம்மன் திருவிழா

                                         திருவிழா நன்னாளில்
                                         திருநீரு நெற்றியிலிட்டு
                                         திக்கெல்லாம்   திருமகளாய்--
                                         தீக்கும் வேய்யில் வரும்முன்னே
                                         தீம்பாவை ய்    மகளீரெல்லாம்
                                        ஆகோ அம்மாகோ என
                                        அம்மனையே   வேண்டி நின்று
                                        அமராவதி  நீர்   அதனை
                                        அள்ளிச்சென்றார்  குடம்தனிலே                                                                                                 அள்ளி முடித்தக்  கூந்தலிலும்
                                        அள்ளிச் சொருகிய சேலையிலும்
                                        அமராவதி நீர் சொட்ட
                                        அற்புதமாய் நீர்க்குடம் ஆட
                                        ஆரணங்கும் கூடி அங்கே
                                        அம்மனை மாரி தாயென
                                        அனுதினமும் நீராட்ட
                                        அம்மனுக்குத் தீச்சட்டி பலவாறு
                                        அலகு குத்திப் பலவாறு
                                        கூட்டமாய்ப் பலர் வருவார் அங்கே
                                        மாரி அம்மன் மனம் குளிர
                                        மாரியாத்தா கோயிலெங்கும்
                                        மாரிபொழிந்த நீர்போல
                                        மாரிகுளிர வேப்பிலையும்
                                        மாரிக்காக உருவாரங்களும்
                                        மாரியம்மா கண்திறக்கக் கண்ணடக்கம்
                                        மாரிக்காக உப்பும்  மிளகும்
                                        மாரிமாரி வழங்கிடவே
                                        மாரிக்காக முளைப்பாரி
                                        மாரிமாரி வருகுதம்மா.
                                        தெருவெங்கும் மக்கள் கூட்டம்
                                        தெருவெங்கும் திருக்கோலம்
                                        தெருவெங்கும் மாவிளக்கு
                                        தெருவெல்லாம் ஒயிலாட்டம்
                                        கரகாட்டம் உண்டங்கே கரூரில்
                                        காவடியாட்டம் பலவாறு
                                        கணக்கின்றிப் பூச்சொறிதல்
                                        ஒயிலாட்டம் மயிலாட்டம்
                                        புலியாட்டம் சிலம்பாட்டம்
                                        பூவானம் வானத்தில்
                                       அபிஷேக ஆராதனை
                                       ஆனபின் அம்மனக்கு
                                       அந்தியிலே பல்லக்கு
\                                      ஆலயத்தில் புறப்பாடு
                                       ஆனந்தத் தரிசனமாம்
                                       ஆனந்தக் பரவசமாய்
                                       ஆனந்தக் கண்காட்சி
                                       ஆனந்த வெள்ளத்திலே
                                       ஆழ்ந்ததே மக்கள் மனம்.
                                                     
         

தேவி ஜகா கவிதை - 48 என் அம்மாச்சியின் கவிதைகள்

                                                              கரூர்
                                   
                          ஆலைவைத்த பூமி கரூர் நெசவு செய்யும் பூமி எனவே
                          பாவு ஓட ஓடும் பல பெண்கள் நிழலாடப்
                          பால்கொடுக்கும் பசுவிற்குப்
                          பச்சைப் பசும்புல் சத்தாகவே
                          பாவையரும் அவ் ஊரில்
                          கட்டாகத் தலைமேலே
                          பச்சைப் புல் சுமப்பர்
                          பால் சொறிந்து தானக ஆவினமும்
                          அபிஷேகம் செய்த லிங்கமுமே
                          பார் புகழும் சோழ மன்னர் மனம் வைக்க
                          பசுபதி ஈஸ்வரன் கோயிலாகக்
                          கோயில் கொண்ட கரூராரும் தனிச் சன்னதியில்
                          கொலுவிருக்க
                          கோபுரத்தைப் படைத்த சிற்பி
                          மானுட பிரசவிப்பைச்
                          சித்திரிக்க கோபுரத்தில் மானிடப் பிறப்பைப்
                          பதிய வைத்த மன்னரையும்
                          எண்ணி மனம் வியக்குதே